Toplumsal Güven(sizlik)

Geçen ayın başında işe başladığımdan bu yana hemen her gün öğle yemeğinden sonra yürüyüşe çıkıyorum. Malum iş yerinde tüm gün oturuyoruz ve bundan rahatsız oluyorum. Konumuz bu değil ama. 
İki yıl aradan sonra sokaklara çıkmak etrafa biraz daha gözlemleyici bakmama sebep oluyor sanırım. 
Bugünlerde dilenciler dikkatimi çekiyor. Sayıları artmış gibi geldi bana. Sayılarını bilemem ama çeşitleri kesinlikle artmış. Eskiden çocuklarının hasta olduğunu ileri sürenler, eksik uzuvları olanlar, mendil satanlar vardı.(Mendil satanları dilenci sınıfına koymamın sebebi mendil almadan para verip geçtiğinde itiraz etmiyor olmaları.). Bugünlerde gördüklerim akerdeoncular. Aslında çoğuna sokak müzisyeni diyebiliriz çünkü hakikaten güzel çalıyorlar ve onlara dilenci diyemem. Ama bazıları "galiba bu işte iyi para var" deyip almış akerdeonu eline vızırdatıyor. Bir de önlerine üzerinde "Suriyeliyim, yardıma ihtiyacım var" gibisinden notlar yazan bir karton parçası koyup kucaklarına çocuklarını alıp dilenenler var. 
Kimseyi aşağılamak ya da küçümsemek değil amacım. Her çeşit dilencinin yanından geçerken farklı şeyler düşünüyorum. Ama düşüncelerimin tek ortak noktası şu ki "acaba gerçek mi? gerçekten muhtaç mı yoksa insanların duygularını mı sömürüyor?" Bunu düşünmekten rahatsız olsam da bu gerçek. Çünkü üstünden benim aylık gelirimden daha faza para çıkan dilenci haberlerini okuyoruz gazetelerde. Sırf bu tür haberler yüzünden de hiç para vermem onlara, elim gitmez. Ama her birinin önünden geçerken gözlerimi kaçırır başka yönlere çeviririm başımı. Çünkü içim acır. Zira sahtekar bile olsalar insanın kendini o hale düşürmesi başlı başına zavallılık bana göre. Hem kızarım hem de üzülürüm onların önlerinden geçerken.
Bunun dışında her biriyle ilgili ayrı ayrı sorular uçuşur kafamda. Suriyeliyim diyen ya gerçekten öyleyse. Her şeyini, varını yoğunu ülkesinde bırakmak zorunda kalıp bu hallere düştüyse. Kolu/bacağı olmayan nasıl kaybetti acaba uzvunu. Şiddet mi, savaş mı? Yoksa sırf insanları sömürebilmek için yapılır mı bu? Mendil satanlar aldıkları paranın karşılığında bir ürün veriyor olmanın rahatlığını mı yaşıyor acaba? sorular çoğalıp gidiyor.
Beni en çok üzen ve rahatsız edense içinde bulunduğum bu güvensizlik ortamı. Tanımadığımız hiç kimseye güvenemiyoruz neredeyse. Hatta "tabii güvenmem, niye güveneyim ki" diye destekliyoruz bu halimizi. Bu çok acı değil mi sizce de? İnsanın insana güveninin kalmaması... 
 Tam da bu güven sorunumu destekleyen bir olayı dün yaşadım. Anlatayım: Her zaman alışveriş yaptığımız markette aradığımız bebek bezi kalmamış. Hemen yanındakine gittik. Raflardaki bebek bezlerine bakarken Prima Kuru ve Hesaplı serisini gördüm. Fiyatı hemen altında yazıyordu: 16,90 TL. Fiyatı çok uygun görünce iki paket alıp kasaya gittim. Kasada fiyat 21,90 çıktı. Neden diye sorunca "değişmiştir" cevabını aldım. Ben orada birini bırakıp birini almıştım ki eşim razı olmadı ve onu da iade etti. Reyon görevlisine fiyatın neden etikette farklı kasada farklı olduğunu sorunca aldığımız yanıt şu oldu: "Etikette PrimaX yazıyor. Ondan kalmamış." Ne hikmetse daha önce hiç duymadığım bu Primax markasının da Kuru ve Hesaplı serisi varmış ve bebek bezi reyonunda tam da Prima Kuru&Hesaplı serisinin altına denk gelmiş etiketi. Bu insanların algılarıyla oynayıp kandırmaya çalışmak değil de nedir? 

Bu gibi olaylar yüzünden mi birbirimize karşı güvenimizi kaybediyoruz? Bir cevabı, yorumu olan varsa bana anlatsın.